ارزش ذخیره‌سازی انرژی بلندمدت در آینده‌ای با انتشار خالص صفر: چرا اروپا به چیزی فراتر از باتری‌ها نیاز دارد

در سراسر اروپا، گفت‌وگو درباره انرژی‌های تجدیدپذیر از ظرفیت تولید به دسترسی‌پذیری انرژی تغییر کرده است. نیروگاه‌های خورشیدی می‌توانند در ظهر برق فراوانی تولید کنند. نیروگاه‌های بادی نیز می‌توانند در طول شب برق مازاد تولید کنند. با این حال، تقاضای برق به‌ندرت از همان الگو پیروی می‌کند.

برای توسعه‌دهندگان پروژه، پیمانکاران EPC، مهندسان ذخیره‌سازی و بهره‌برداران شرکت‌های برق، چالش دیگر صرفاً تولید برق پاک نیست. چالش، ذخیره‌سازی کارآمد آن و تحویل برق در زمانی است که شبکه بیشترین نیاز را دارد.

در اینجاست که ذخیره‌سازی انرژی بلندمدت (LDES) اهمیت روزافزونی پیدا می‌کند.

در حالی که سامانه‌های متداول ذخیره‌سازی انرژی باتری (BESS) معمولاً مدت دشارژ 2 یا 4 ساعت را فراهم می‌کنند، فناوری‌های ذخیره‌سازی انرژی بلندمدت برای تأمین توان به‌مدت 6، 8، 10، 12 ساعت و حتی بیش از 24 ساعت طراحی شده‌اند. با افزایش سهم انرژی‌های تجدیدپذیر و حرکت اروپا به‌سوی سامانه‌های برق با انتشار خالص صفر، ارزش نقش این فناوری‌ها نیز بیشتر می‌شود.

چرا زیرساخت سنتی شبکه با چالش‌های جدید روبه‌رو است

در گذشته، شبکه‌های برق اروپا به منابع تولید قابل پیش‌بینی مانند زغال‌سنگ، گاز، برق‌آبی و انرژی هسته‌ای متکی بودند. بهره‌برداران می‌توانستند تولید را متناسب با تقاضا افزایش یا کاهش دهند.

منابع انرژی تجدیدپذیر رفتار متفاوتی دارند:

• تولید برق خورشیدی در ساعات روشن روز به اوج می‌رسد.
• تولید برق بادی به شرایط آب‌وهوایی وابسته است.
• اوج تقاضا اغلب پس از غروب خورشید رخ می‌دهد.
• الگوهای تولید فصلی به‌طور قابل‌توجهی تغییر می‌کنند.
• ازدحام شبکه باعث محدودسازی تولید انرژی تجدیدپذیر می‌شود.

با عبور سهم ادغام انرژی‌های تجدیدپذیر از 40%، 50% یا حتی 70% در برخی مناطق، حفظ پایداری فرکانس، کنترل ولتاژ و توان قابل‌دیسپاچ به‌طور فزاینده‌ای پیچیده می‌شود.

این وضعیت نیاز رو به رشدی به راهکارهای منعطف ذخیره‌سازی برق ایجاد می‌کند که بتوانند فاصله‌های زمانی طولانی میان تولید و مصرف را پوشش دهند.

آشنایی با ذخیره‌سازی انرژی بلندمدت

ذخیره‌سازی انرژی بلندمدت به سامانه‌هایی گفته می‌شود که قادرند برق را برای مدت‌های طولانی به‌طور پیوسته دشارژ کنند؛ معمولاً بیش از 6 ساعت.

فناوری‌های پشتیبان LDES شامل موارد زیر هستند:

• سامانه‌های باتری LiFePO4 در مقیاس بزرگ
• باتری‌های جریانی
• ذخیره‌سازی انرژی هوای فشرده
• ذخیره‌سازی برق‌آبی تلمبه‌ای
• ذخیره‌سازی انرژی حرارتی
• سامانه‌های ذخیره‌سازی مبتنی بر هیدروژن

برای بیشتر پروژه‌های تجاری و مقیاس شبکه که اکنون در سراسر اروپا اجرا می‌شوند، سامانه‌های ذخیره‌سازی انرژی باتری لیتیومی همچنان بالغ‌ترین و در دسترس‌ترین گزینه تجاری هستند.

ارزش LDES در شرایط مختلف شبکه

سناریو 1: شبکه‌هایی با سهم بالای انرژی تجدیدپذیر

کشورهایی مانند آلمان، اسپانیا، دانمارک و هلند به‌سرعت در حال افزایش توسعه انرژی خورشیدی و بادی هستند.

در دوره‌های تابش شدید خورشید یا سرعت بالای باد، تولید برق اغلب از تقاضای لحظه‌ای فراتر می‌رود. بدون ذخیره‌سازی، ناچار باید تولید ارزشمند انرژی تجدیدپذیر محدود شود.

یک سامانه ذخیره‌سازی انرژی باتری با ظرفیت 8MW/32MWh یا 10MW/40MWh می‌تواند مازاد برق خورشیدی ظهر را جذب کرده و در زمان اوج تقاضای عصرگاهی برق تحویل دهد و در نتیجه وابستگی به نیروگاه‌های پیک‌ساز فسیلی را کاهش دهد.

سناریو 2: مناطق با شبکه ضعیف و جوامع دورافتاده

بسیاری از تأسیسات صنعتی، جزایر، عملیات معدنی و جوامع دورافتاده در مناطقی با زیرساخت محدود شبکه فعالیت می‌کنند.

این مناطق اغلب با موارد زیر روبه‌رو هستند:

• ناپایداری ولتاژ
• قطعی برق
• ظرفیت محدود انتقال
• هزینه بالای سوخت دیزل

ذخیره‌سازی بلندمدت در کنار سامانه‌های خورشیدی PV و اینورترهای هیبریدی، امکان بهره‌برداری پایدار از ریزشبکه را فراهم کرده و مصرف سوخت را کاهش می‌دهد.

پیکربندی‌های معمول می‌توانند شامل موارد زیر باشند:

• آرایه خورشیدی 500kW + باتری 1MWh
• سامانه خورشیدی 1MW + ذخیره‌سازی 4MWh
• ریزشبکه تجدیدپذیر 5MW + ذخیره‌سازی 20MWh

این کار امنیت انرژی را بهبود می‌دهد و هم‌زمان هزینه‌های عملیاتی و انتشار کربن را کاهش می‌دهد.

سناریو 3: تأسیسات صنعتی و تجاری

کارخانه‌های تولیدی در سراسر اروپا بیش از پیش با نوسان قیمت برق روبه‌رو هستند.

کاربران صنعتی که از تجهیزات زیر استفاده می‌کنند:

• ماشین‌آلات CNC
• تأسیسات سردخانه‌ای
• مراکز داده
• خطوط تولید خودکار
• مراکز شارژ خودروهای برقی

اغلب به برق پایدار به‌صورت شبانه‌روزی نیاز دارند.

ذخیره‌سازی بلندمدت امکان موارد زیر را فراهم می‌کند:

• کاهش تقاضای پیک
• آربیتراژ انرژی بر اساس زمان مصرف
• پشتیبانی برق اضطراری
• افزایش نرخ خودمصرفی انرژی خورشیدی
• کاهش وابستگی به شبکه

برای مثال، یک تأسیسات مجهز به سامانه اینورتر هیبریدی 500kW و بانک ذخیره‌سازی 1MWh، 2MWh یا 5MWh می‌تواند در زمان نوسان قیمت برق، انعطاف‌پذیری عملیاتی خود را به‌طور چشمگیری افزایش دهد.

اقتصاد ذخیره‌سازی بلندمدت

یک برداشت نادرست رایج این است که ذخیره‌سازی با مدت طولانی‌تر صرفاً گران‌تر است.

در عمل، توجیه اقتصادی به نوع کاربرد بستگی دارد.

با ادامه کاهش هزینه سلول‌های باتری و هوشمندتر شدن سامانه‌های مدیریت انرژی، هزینه هر کیلووات‌ساعت انرژی تحویلی در طول عمر پروژه به‌طور پیوسته بهبود می‌یابد.

برای بسیاری از پروژه‌های تجاری و مقیاس شبکه، مزایای اقتصادی اکنون فراتر از صرفه‌جویی ساده در هزینه برق است و موارد زیر را نیز شامل می‌شود:

• مشارکت در بازار ظرفیت
• خدمات جانبی شبکه
• کاهش هزینه تقاضا
• مشوق‌های کاهش کربن
• استقلال انرژی

ذخیره‌سازی انرژی هیبریدی چگونه عملکرد را بهبود می‌دهد

بسیاری از پروژه‌های مدرن چندین فناوری را در یک معماری ذخیره‌سازی انرژی هیبریدی ترکیب می‌کنند.

یک سامانه معمول ذخیره‌سازی انرژی هیبریدی می‌تواند موارد زیر را یکپارچه کند:

• ماژول‌های خورشیدی PV (430W, 550W, 600W, 700W)
• اینورترهای هیبریدی (5kW, 8kW, 10kW, 15kW, 50kW, 100kW)
• بانک‌های باتری LiFePO4 (51.2V, 102.4V, 512V, 768V)
• سامانه‌های مدیریت انرژی (EMS)
• ژنراتورهای پشتیبان

این معماری لایه‌ای با ایجاد تعادل میان بازده، سرعت پاسخ، قابلیت اطمینان و هزینه عملیاتی، بهینه‌سازی سامانه انرژی را ممکن می‌کند.

آینده کربن‌زدایی شبکه به ذخیره‌سازی وابسته است

دستیابی به یک سامانه برق بدون انتشار، به چیزی بیش از نصب پنل‌های خورشیدی و توربین‌های بادی بیشتر نیاز دارد.

تولید انرژی تجدیدپذیر باید با زیرساخت ذخیره‌سازی پشتیبانی شود که بتواند برق را در بازه‌های ساعتی، روزانه و حتی فصلی جابه‌جا کند.

ذخیره‌سازی انرژی بلندمدت انعطاف‌پذیری لازم برای حفظ قابلیت اطمینان شبکه و در عین حال به حداکثر رساندن استفاده از انرژی تجدیدپذیر را فراهم می‌کند. برای شرکت‌های برق، بهره‌برداران صنعتی، پیمانکاران EPC و یکپارچه‌سازان ذخیره‌سازی، این فناوری بیش از پیش به یکی از اجزای حیاتی طراحی سامانه‌های انرژی آینده تبدیل می‌شود.

پرسش‌های متداول

1. چه چیزی ذخیره‌سازی انرژی بلندمدت محسوب می‌شود؟

بیشتر تعاریف صنعتی، سامانه‌های ذخیره‌سازی با مدت دشارژ بیش از 6 ساعت را در دسته ذخیره‌سازی انرژی بلندمدت قرار می‌دهند.

2. آیا LiFePO4 برای پروژه‌های ذخیره‌سازی بلندمدت مناسب است؟

بله. سامانه‌های باتری LiFePO4 عمر چرخه‌ای بالا و عملکرد ایمنی قوی دارند و به‌طور گسترده در پروژه‌های ذخیره‌سازی انرژی تجاری و مقیاس شبکه استفاده می‌شوند.

3. برای انتقال زمانی انرژی خورشیدی چه مدت ذخیره‌سازی توصیه می‌شود؟

معمولاً 4 تا 8 ساعت ذخیره‌سازی، انتقال مؤثر تولید خورشیدی ظهر به دوره‌های تقاضای عصرگاهی را ممکن می‌کند.

4. آیا ذخیره‌سازی بلندمدت می‌تواند جایگزین ژنراتورهای دیزلی شود؟

در بسیاری از کاربردها، ذخیره‌سازی باتری بلندمدت همراه با تولید خورشیدی می‌تواند زمان کار ژنراتورهای دیزلی را به‌طور قابل‌توجهی کاهش دهد یا حتی به‌طور کامل حذف کند.

5. چرا ذخیره‌سازی بلندمدت برای ادغام انرژی‌های تجدیدپذیر مهم است؟

این فناوری به جذب تولید مازاد تجدیدپذیر و تأمین برق در زمان کاهش تولید تجدیدپذیر کمک می‌کند و در نتیجه پایداری شبکه و بهره‌برداری از انرژی‌های تجدیدپذیر را بهبود می‌دهد.

6. EMS در پروژه‌های ذخیره‌سازی بلندمدت چه نقشی دارد؟

سامانه مدیریت انرژی، راهبردهای شارژ، دشارژ، پاسخگویی بار و تجارت انرژی را بهینه می‌کند تا ارزش سامانه به حداکثر برسد.

7. چه پلتفرم‌های ولتاژ باتری معمولاً در سامانه‌های ذخیره‌سازی بزرگ استفاده می‌شوند؟

بسته به مقیاس پروژه، معماری‌های رایج باتری شامل سامانه‌های DC با ولتاژ 51.2V، 102.4V، 512V، 614V، 768V و 1500V هستند.